Implantologia
Żyjemy w czasach, w których piękny, równy i – przede wszystkim – pełny uśmiech jest atutem i wyznacznikiem powodzenia w życiu prywatnym i zawodowym. Brak nawet pojedynczego zęba stał się przeto nieprzyjemnym problemem natury estetycznej. Należy jednak pamiętać, że do sięgnięcia po usługi implantologiczne powinny nas przekonywać nie tylko takie powody. Brak w uzębieniu to przede wszystkim zaburzenie funkcji żucia.
Rozwój implantologii wprowadził do ogólnie pojętej protetyki nowe, fantastyczne metody radzenia sobie z ubytkami w układzie żucia. Stosowane dziś implanty dentystyczne to niewielkie tytanowe śruby umieszczane chirurgicznie w kościach szczęk. Zastępują korzeń brakującego zęba, tworząc podbudowę dla nowej korony. Uzupełnienia oparte na implantach są najlepszym rozwiązaniem radzenia sobie z trwałymi ubytkami w uzębieniu. Tylko one zapewnić mogą pacjentowi trwały wynik leczenia, komfort i pełne zastąpienie naturalnego uzębienia.
Implanty zębów
Współczesna stomatologia dysponuje wieloma metodami leczniczymi zapewniającymi oczekiwany efekt terapeutyczny. Obecnie propagowane są te z nich, które oprócz przywrócenia pełnej estetyki i funkcji narządu żucia spełniają zarazem wymogi tzw. minimalnej inwazyjności.
Przez wiele lat leczenie protetyczne nierozłącznie związane było z koniecznością częściowego uszkodzenia zdrowych tkanek zębów poprzez ich szlifowanie, tak aby wytworzyć przestrzeń dla stałych elementów protetycznych. Jeżeli, na przykład, pacjent z pełnymi łukami zębowymi stracił ząb pierwszy przedtrzonowy, to żeby odbudować powstały ubytek należało "zniszczyć" część tkanek zębów sąsiednich (tj. kła oraz drugiego zęba przedtrzonowego), aby wytworzyć retencję dla cementowanego na stałę uzupełnienia protetycznego tzw. mostu (ryc. 1a, 1b). Często powyższa metoda odbudowy protetycznej wiązała się dodatkowo z koniecznością leczenia kanałowego oszlifowanych zębów.
Implantoprotetyka jest dziedziną stomatologiczną zajmującą się protetyczną odbudową utraconych zębów przy użyciu wprowadzonych w kość implantów zębowych. Konstrukcja protetyczna oparta na implantach zapewnia pełną funkcjonalność przy zachowaniu wymogów estetycznych. Ponadto zastosowanie implantów eliminuje konieczność szlifowania twardych tkanek zębów, spełniając tym samym zasadę minimalnej inwazyjności. W związku z powyższym najbardziej podstawowym wskazaniem do leczenia implantologicznego pacjenta jest brak pojedynczego zęba, szczególnie gdy zęby sąsiadujące z ubytkiem są zdrowe. Należy jednak podkreślić, że istnieje wiele wskazań do leczenia wykorzystującego zębowe wszczepy śródkostne czyli implanty np.:
- braki skrzydłowe łuku zębowego
- braki międzyzębowe
- rozległe braki częściowe
- bezzębie
Można postawić tezę, że leczenie implantoprotetyczne jest świetną alternatywą dla tradycyjnego leczenia protetycznego.
Czym właściwie jest implant?
Współczesny implant to nic innego, jak tytanowa śruba pogrążona w kości po uprzednim wywierceniu odpowiedniego otworu (ryc. 2). Implant po jego osadzeniu podlega procesowi osteointegracji czyli jakby łączenia się z kością. Prawidłowo wgojony implant jest otoczony tkanką kostną, w której jest stabilnie umocowany i stanowi tym samym odpowiednik korzenia zęba. Proces osteointegracji implantu trwa ok. 3-6 miesięcy, po czym odsłania się dośluzówkową powierzchnię implantu, w który na okres 10-14 dni wkręcona zostaje tzw. śruba gojąca (ryc. 3). Po jej usunięciu w dziąśle pozostaje "otwór" dla wprowadzenia tzw. łącznika i ostatecznej korony protetycznej (ryc. 4).
Przedstawiony protokół postępowania jest najbardziej podstawowym i popularnym sposobem leczenia implantoprotetycznego. Współcześnie lekarze z myślą o komforcie pacjenta starają się uprościć i skrócić okres leczenia implantologicznego z jednoczesnym zachowaniem jego bezpieczeństwa i przewidywalności. Dzięki nowoczesnym rozwiązaniom technicznym oraz biotechnologicznym realne stało się np. wprowadzanie wszczepów bezpośrednio po usunięciu zęba, przezśluzówkowe pogrążanie implantów czy też obciążanie wszczepów przed upływem 3-6 miesięcy od ich pogrążenia. Ponadto ciągły rozwój technik oraz narzędzi chirurgicznych pozwala obecnie na pogrążenie implantów tam, gdzie nie było to możliwe najczęściej z powodu braku odpowiedniej ilości kości dla wkręcenia wszczepu. Zabiegi podnoszenia dna zatoki szczękowej, rozszczepienia wyrostka czy też transpozycji nerwu zębodołowego dolnego to tylko niektóre procedury zapewniające uzyskanie odpowiedniej objętości tkanki kostnej i tym samym umożliwiające uwzględnienie implantów w planie leczenia protetycznego pacjenta.
Leczenie implantologiczne powoli wypiera tradycyjne metody protetycznej odbudowy narządu żucia, szczególnie jeśli ich zastosowanie łączy się z dużą ingerencją w zdrowe tkanki zębów.
Lek. Stom. Michał Zmorzyński
|
Protetyka |
Chirurgia szczękowa |